Korektor nie powinien tworzyć grubej warstwy na całej twarzy. Najlepszy efekt daje nakładanie go dokładnie tam, gdzie trzeba ukryć cień, zaczerwienienie albo pojedynczą niedoskonałość. Pokażę, gdzie aplikować różne rodzaje korektora, ile produktu używać, czym go wklepywać i jak uniknąć efektu ciężkiego makijażu.
Mała ilość produktu wystarczy do wyrównania wyglądu całej twarzy
- Pod oczami korektor nakładaj głównie w wewnętrznym kąciku i w miejscu największego zasinienia.
- Na pryszcze, przebarwienia i naczynka aplikuj go punktowo, najlepiej po podkładzie.
- Do rozświetlenia użyj odcienia maksymalnie o 1 ton jaśniejszego od skóry.
- Pod okiem zwykle wystarczą 2-4 małe kropki, a nie szeroki trójkąt produktu.
- Kolorowe korektory nakładaj przed podkładem, ponieważ służą do neutralizowania koloru.
Gdzie nakładać korektor, aby twarz wyglądała naturalnie
Najprościej podzielić miejsca aplikacji na dwie grupy. Pierwsza służy maskowaniu konkretnych problemów, a druga delikatnemu rozświetleniu twarzy. Ja zawsze zaczynam od pierwszej, bo korektor powinien pracować punktowo, a nie zastępować podkład.
| Miejsce aplikacji | Po co nakładać korektor | Ile produktu |
|---|---|---|
| Wewnętrzny kącik oka i okolica pod okiem | Rozjaśnienie cieni i oznak zmęczenia | 2-4 małe kropki |
| Skrzydełka nosa | Zakrycie zaczerwienienia | Jedna cienka warstwa |
| Pojedyncze niedoskonałości | Maskowanie pryszczy, plamek i przebarwień | Punkt wielkości ziarenka ryżu |
| Kąciki ust | Wyrównanie kolorytu i optyczne odświeżenie twarzy | Bardzo mało produktu |
| Łuk brwiowy, środek czoła i broda | Delikatne rozświetlenie | Cienka smuga lub pojedynczy punkt |
Jeżeli zależy mi na lekkim makijażu, korektor trafia tylko w te obszary, które nadal są widoczne po nałożeniu podkładu. Dzięki temu skóra zachowuje naturalną fakturę, a twarz nie wygląda jak przykryta maską. Mniej produktu zwykle daje bardziej elegancki efekt, szczególnie przy cerze suchej i dojrzałej.
Jak aplikować korektor pod oczami
Okolica pod oczami nie potrzebuje dużej ilości kosmetyku. Najczęściej wystarczy nanieść produkt przy wewnętrznym kąciku oka, w najciemniejszym miejscu oraz odrobinę wzdłuż dolnej linii rzęs. Potem rozcieram granice wilgotną gąbeczką albo małym, miękkim pędzlem.
Popularny trójkąt korektora może sprawdzić się przy mocnym makijażu fotograficznym, ale na co dzień często daje zbyt dużo krycia. Jeśli cienie są lekkie, lepiej zacząć od dwóch małych kropek i dopiero po wklepaniu ocenić, czy potrzebna jest kolejna warstwa.
Przy suchych i dojrzałych okolicach
Przed aplikacją nakładam cienką warstwę kremu pod oczy i odczekuję około 30-60 sekund, aby pielęgnacja nie mieszała się z makijażem. Korektor powinien mieć lekką, elastyczną formułę, ponieważ bardzo matowe produkty szybciej podkreślają załamania.
Nie rozciągam skóry i nie przesuwam kosmetyku tam i z powrotem. Delikatne wklepywanie palcem serdecznym lub gąbeczką pozwala zachować krycie w miejscu, gdzie jest potrzebne, a jednocześnie wygładza krawędzie. Nadmiar można zebrać czystym fragmentem gąbki.
Na niedoskonałości nakładaj go punktowo
Na pryszcze, przebarwienia i drobne zaczerwienienia korektor najlepiej aplikować po podkładzie. Wtedy widzę, co rzeczywiście wymaga dodatkowego krycia, i nie dokładam kosmetyku w miejscach, które już wyglądają dobrze.
Pojedyncze pryszcze
Na zmianę skórną nakładam niewielki punkt korektora pędzelkiem lub końcówką aplikatora. Najpierw pokrywam środek niedoskonałości, a potem delikatnie rozcieram tylko jej brzegi. Całkowite rozsmarowanie produktu po okolicy osłabia krycie dokładnie tam, gdzie jest najbardziej potrzebne.
Przy wypukłej zmianie lepiej sprawdzi się korektor o bardziej kremowej, kryjącej formule niż bardzo płynny produkt rozświetlający. Nie nakładam grubej warstwy na świeżo podrażnioną skórę, bo może to podkreślić jej fakturę i zwiększyć dyskomfort.
Przeczytaj również: Jak naprawić złamaną szminkę - proste sposoby, które działają
Zaczerwienienia przy nosie i ustach
Skrzydełka nosa, okolice kącików ust i broda często mają cieplejszy lub bardziej czerwony odcień. W tych miejscach używam cienkiej warstwy korektora zbliżonego do koloru podkładu, zamiast bardzo jasnego produktu, który mógłby stworzyć widoczną plamę.
Jeżeli zaczerwienienie jest mocne, można najpierw użyć odrobiny zielonego korektora. Nakładam go oszczędnie, ponieważ jego zadaniem jest zneutralizowanie czerwieni, a nie całkowite pokrycie skóry. Dopiero na tak przygotowane miejsce trafia podkład lub korektor w kolorze cery.
Rozświetlanie twarzy wymaga innej mapy
Korektor może również optycznie odświeżyć środek twarzy. W tym celu nakładam niewielką ilość na łuk brwiowy, środek czoła, grzbiet nosa, łuk kupidyna i centralną część brody. To subtelna technika, dlatego różnica między odcieniem skóry a korektorem nie powinna być duża.
Jasny produkt pod łukiem brwiowym może optycznie otworzyć oko, ale wystarczy cienka linia, którą dokładnie rozcieram. Na nosie aplikuję korektor tylko wtedy, gdy chcę rozjaśnić jego środek. Szerokie pasy po bokach nosa zwykle dają efekt ciężkiego, nienaturalnego makijażu.
Przy cerze z widocznymi porami lub zmarszczkami rozświetlanie powinno być bardzo oszczędne. Produkty odbijające światło mogą zwrócić uwagę na fakturę, dlatego w takich miejscach wybieram satynowe, a nie mocno błyszczące wykończenie.
Kiedy nakładać korektor i czym go wklepywać
Przy klasycznym makijażu zaczynam od pielęgnacji, kremu z filtrem, a następnie podkładu. Korektor w kolorze skóry nakładam później, ponieważ łatwiej wtedy ocenić, ile krycia naprawdę jest potrzebne. Wyjątkiem są korektory kolorowe, które stosuję przed podkładem.
Do aplikacji można użyć palców, pędzla albo gąbeczki. Palec dobrze ogrzewa kremowy produkt i sprawdza się przy małych obszarach, pędzel daje precyzję przy niedoskonałościach, a lekko wilgotna gąbeczka zapewnia najbardziej miękkie wykończenie.
- Palce wybieram przy szybkim makijażu i delikatnej okolicy pod oczami.
- Mały pędzel sprawdza się przy pryszczach, przebarwieniach i skrzydełkach nosa.
- Gąbeczka jest dobrym wyborem, gdy zależy mi na stopieniu korektora z podkładem.
Po aplikacji odczekuję chwilę, zanim sięgnę po puder. Jeśli korektor zbiera się w załamaniu pod okiem, najpierw usuwam nadmiar, a dopiero później utrwalam miejsce minimalną ilością produktu. Puder ma utrwalić makijaż, nie przykryć kolejną warstwą skóry.
Błędy, przez które korektor wygląda ciężko
Najczęściej problemem nie jest sam kosmetyk, ale jego ilość i miejsce aplikacji. Zbyt duża warstwa pod oczami może osadzać się w zmarszczkach, a bardzo jasny korektor na niedoskonałościach przyciąga uwagę zamiast je ukrywać.
- Nakładanie korektora na całą twarz zamiast tylko na wymagające obszary.
- Rozcieranie produktu bezpośrednio z pryszcza na dużą część skóry.
- Używanie bardzo jasnego odcienia do zakrywania czerwonych zmian.
- Aplikowanie suchego, matowego korektora na nieprzygotowaną skórę pod oczami.
- Utrwalanie pudrem zanim korektor zostanie dokładnie wklepany.
- Dokładanie kolejnych warstw bez sprawdzenia efektu przy naturalnym świetle.
Ja szczególnie pilnuję ostatniego punktu. Łazienkowe światło potrafi zniekształcić ocenę krycia, dlatego po wykonaniu makijażu sprawdzam twarz przy oknie. Czasem okazuje się, że kosmetyk, który wydawał się potrzebny, w dziennym świetle tworzy tylko niepotrzebną plamę.
Najlepszy efekt daje korektor nakładany tylko tam, gdzie pracuje
Najważniejsza zasada jest prosta: pod oczami rozjaśniaj oszczędnie, niedoskonałości zakrywaj punktowo, a środek twarzy rozświetlaj cienką warstwą. Dobierz ilość do problemu, nie do przyzwyczajenia, i zawsze rozcieraj granice zamiast usuwać całe krycie.
Jeśli po kilku godzinach korektor nadal wygląda jak część skóry, a nie osobna warstwa makijażu, oznacza to, że miejsce, formuła i ilość zostały dobrze dobrane. Naturalny efekt nie wymaga perfekcyjnego zakrycia każdej drobnej cechy, tylko świadomego wyrównania tego, co rzeczywiście chcesz zmienić.
